رنگ های خوراکی در صنایع غذایی

انواع رنگ های خوراکی در صنایع غذایی چیست؟ یکی از اهداف تولید رنگ‌های خوراکی که شامل رنگ های طبیعی و مصنوعی می‌شود، جذاب کردن محصول تولیدشده از دید مصرف‌کننده است که می‎تواند، رفبت مصرف‌کننده را برای استفاده از محصول چندین برابر افزایش دهد. در پست‌های قبلی علم‌فود در مورد انواع رنگدانه‌های طبیعی خوراکی و آنتوسیانین‌ها به‌عنوان یکی از رنگ‌های خوراکی طبیعی صحبت کردیم. در این مطلب قصد داریم رنگ های خوراکی در صنایع غذایی را مورد بررسی قرار دهیم. با ما همراه باشید😊.

 

 

رنگ خوراکی چیست؟

 

رنگ های خوراکی در صنایع غذایی دسته ای از افزودنی ها هستند که به دلایل زیر از دیرباز مورد توجه بسياری از توليدکنندگان بوده و در صنعت مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته اند:

  •  جبران رنگ از دست رفته در اثر فرآوری، انبارش، بسته بندی یا توزیع ماده غذایی 
  • تشدید رنگ هایی که بطور طبيعی در مواد غذایی یافت می شوند
  • کمک به شناسایی طعم 
  • رنگ دهی به مواد غذایی بدون رنگ نظير پودر ژله
  •  افزایش جذابيت و بازارپسندی محصولات خوراکی

 لكن استفاده از رنگ های غير مجاز یا استفاده بيش از حد از رنگ های خوراکی مجاز در مواد غذایی، سلامت مصرف کننده را به خطر انداخته و لازم است عوارض جانبی مصرف رنگ های خوراکی در کوتاه مدت یا دراز مدت، مد نظر قرار گيرد. لذا در تدوین این ضابطه تلاش گردیده که با در نظر گرفتن حداقل نيازهای فنی و بهداشتی، از توليد محصولی سالم و بهداشتی و قابل عرضه در صنایع غذایی کشور اطمينان حاصل گردد .

 

این مقاله رو از دست نده:  انواع رنگدانه های طبیعی خوراکی

 

رنگ های خوراکی در صنعت غذا

 

افزودنی های خوراکی

افزودنی های خوراکی موادی هستند که بعنوان غذا و یا یكی از مواد اوليه غذایی مصرف نمی شود و ممكن است دارای ارزش غذایی یا فاقد آن باشد. هدف از افزودن این ماده، کمک به تكنولوژی توليد غذا از قبيل فرآوری، آماده سازی، بسته بندی و حمل و نقل می باشد و در نهایت (بصورت مستقيم یا غير مستقيم) تبدیل به بخشی از آن یا مواد جانبی آن می شود که خصوصيات آن را تحت تاثير قرار می دهد. این تعریف شامل موادی که برای حفظ و یا بهبود خصوصيات تغذیه ای ماده غذایی افزوده می شوند و یا آلاینده ها نمی گردد.

 

 

طبقه‌بندی رنگ‌های خوراکی

رنگ های خوراکی به سه دسته طبيعی، سنتزی و غير آلی تقسيم می شوند:

 

رنگ‌های طبیعی

به آن دسته از رنگ های خوراکی گویند که از منابع طبيعی(گياهی و حيوانی) بدست می آیند، رنگ های خوراکی طبیعی می‌گویند.

رنگ های گياهی:

نظير قرمز چغندر، کورکومين، کلروفيل، آناتو، کارتاموس، آنتوسيانين ها و . . . که از بخش های مختلف گياهان استخراج میشوند.


رنگ هاي حيواني:

نظير کارمين که از نوعی حشره( cus CostacDactilopius co ) بدست می آید.

 

 

رنگ های سنتزی

شامل دو دسته رنگ های مشابه طبيعی و رنگ های مصنوعی می باشند.

رنگ های مشابه طبیعی

به آن دسته از رنگ های خوراکی گویند که فرمولاسيون و ساختمان شيميایی آنها در طبيعت وجود دارد، لكن بدليل عدم توجيه اقتصادی یا عدم دسترسی به مواد اوليه کافی، به روش های شيميایی از منشاء غير طبيعی توليد می شوند، نظير بتاکاروتن سنتزی.

این مقاله رو از دست نده:  جایگزین های چربی در صنایع غذایی

 

رنگ های مصنوعی

به آن دسته از رنگ های خوراکی گویند که در طبيعت وجود نداشته و معمولا از قطران زغال سنگ یا نفت و با استفاده از روش های شيميایی ساخته می شوند، نظير سانست یلو، کينولين یلو، بریليانت بلو، آلورا رد و . . .

 

رنگ های خوراکی در صنایع غذایی

 

رنگ های غیرآلی

ترکيبات غير آلی (معدنی)هستند که یا در طبيعت یافت شده و یا با سنتز بدست می آیند، مانند رنگ معدنی دی اکسيد تيتانيوم که از فرآوری مواد معدنی حاوی تيتانيوم بدست می آید.

 

برخی از رنگ های خوراکی در صنایع غذایی

 

آمارانت

آمارانت یکی از انواع رنگ های خوراکی در صنایع غذایی می باشد.  این رنگ خوراکی در شیرینی جات، محصولات لبنی، محصولات کنسروی، نوشیدنی ها و دسرها کاربرد دارد. شکل ظاهری آمارانت به صورت پودر یا گرانول قهوه ای رنگ است و به محصولات غذایی نیز رنگ قرمز میدهد.

 

سانست یلو

سانست یلو یکی از انواع مواد خوراکی رنگی است که در محصولات لبنی، شیرینی جات، سس ها، اسنک، سوپ، ترشیجات و… کاربرد دارد. سانست یلو به صورت گرانول یا پودر قرمز و نانجی روشن است. میزان مصرف مجاز آن 2.5 میلی گرم در کیلوگرم است.

 

کینولین یلو

یکی دیگر از انواع رنگ های خوراکی در صنایع غذایی، کینولین یلو است. کینولین یلو نیز در محصولات غله ای، محصولات نانوایی، ترشیجات، سوپ، نوشیدنی ها و … کاربرد دارد. این رنگ خوراکی به صورت گرانول و یا پودر زرد و سبز موجود است. به کینولین یلو، زرد غذایی شماره 13 و E104 هم می گویند. حد مجاز مصرف آن 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از بدن است.

این مقاله رو از دست نده:  12دستورالعمل غنی سازی مواد غذایی

 

عصاره پاپریکا

عصاره پاپریکا یکی از افزودنی های رنگی طبیعی در صنایع غذایی است. این افزودنی هم به عنوان رنگ دهنده و هم به عوان طعم دهنده به مواد غذایی اضافه میشود. عصاره پاپریکی را میتوان در فراورده های گوشتی، محصولات دریایی، فراورده های نانی، محصولات لبنی و ترشیجات استفاده نمود. عصاره پاپریکا از خشک کردن و آسیاب کردن فلفل دلمه ای به دست می آید.

 

 

 

میزان دریافت قابل قبول رنگ های خوراکی

 

ميزان تقریبی یک ماده افزودنی در ماده غذایی و یا آب آشاميدنی که یک فرد با وزن متوسط 61 کيلوگرم می تواند روزانه بدون هيچ گونه خطری برای سلامتی، در تمام مدت عمر دریافت نماید و مقدار آن برحسب ميلی گرم افزودنی خوراکی برای هر کيلوگرم وزن بدن تعيين می شود. این اصطلاح در مواردی به کار می رود که خصوصيات ارگانولپتيک و یا فرآیند تهيه یک ماده افزودنی به خودی خود ميزان مصرف آن را محدود می کند، بنابراین می توان بدون در نظر گرفتن موارد سم شناسی از آن استفاده کرد.

 

دوست عزیز علم فودی شما میتونید، علم فود رو در اینستاگرام هم دنبال کنید😊.

آدرس پیج اینستاگرام علم فود: [email protected]

علم فود

 

علم فود در شبکه های اجتماعی

فهرست مطالب

سایر مقالات علم فود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *